Bernard en Betty 40 jaar gehuwd

Geertje. Negen plastic vakjes met allerlei briefjes er in. Details volgen hierna.FOTOs/18-q75-s0.jpg

FOTOs/20-li-mi-q75-s0.jpg

verstuurd na 1960 (uitgave van de postzegel) en voor zomer 1964 (verhuizing naar Rotterdam); waarschijnlijk in 1962.FOTOs/20-li-top-q75-s0.jpg

FOTOs/21-li-bot-q75-s0.jpg Tekst met potlood op rood toegangskaartje voor “London Mozart Players” op “Friday 22 November 1974” tijd “7.45 pm”: Toen Pap+Mam me kwamen ophalen in Londen zijn we na ’t taartje eten in Fortnum+Mason naar een vioolconcert geweest (was leuk)

 Ik ben lekker stout
 Ik wil niet meer, ik wil niet meer! 
 Ik wil geen handjes geven!
 Ik wil niet zeggen elke keer: 
 jawel mevrouw, jawel meneer... 
 nee, nooit meer in m'n leven!
 Ik hou m'n handen op m'n rug 
 en ik zeg lekker niks terug!
 
 Ik wil geen vieze havermout, 
 ik wil geen tandjes poetsen!
 'k Wil lekker knoeien met het zout, 
 ik wil niet aardig zijn, maar stout 
 en van de leuning roetsen
 en schipbreuk spelen in de teil 
 en ik wil spugen op het zeil!
 
 En heel hard stampen in een plas 
 en dan m'n tong uitsteken
 en morsen op m'n nieuwe jas 
 en ik wil OVERMORGEN pas 
 weer met twee woorden spreken! 
 En ik wil alles wat niet mag, 
 de hele dag, de hele dag!
 
 En ik wil op de kanapee
 met hele vuile schoenen
 en ik wil aldoor gillen: NEE!
 En ik wil met de melkboer mee
 en dan het paardje zoenen.
 En dat is alles wat ik wil
 en als ze kwaad zijn, zeg ik: BIL!

De achterzijde van de blauwe brief rechts bovenFOTOs/28-re-top-volledig-achterkant-q75-s0.jpg

Dinsdag 4 Aug. ’81
Vandaag je kaart uit Athene van 27 juli ontvangen, en gisteren de brief van 20 juli, die je op de boot schreef. De kaart uit Brindisi hebben we ook. Zo nu maar hopen dat je deze brief in Athene ontvangt, hè. Heel hart. dank voor al je berichten hoor. We genieten ervan en zijn ontzettend blij dat alles goed gaat (tot 28 juli in ieder geval). We zijn benieuwd naar de dia’s.

Nou hier gaat ’t best. Vorige week kwam het er eindelijk van dat we Lidwien konden helpen. Het nare werk is nu gedaan, behang afhalen en de hardboard vloer leggen. En aangezien wij met z’n drieën nog nooit zulke dingen deden, duurde het allemaal wat lang. Zondag zijn Lidw en ik begonnen met verven. De kleur is niet zo mijn smaak, maar hij is in ieder geval vrolijk rood.

Jammer dat je weg bent en Geertje ook al. Jullie zijn waarschijnlijk pas terug als het grote werk achter de rug is en ze in haar nieuwe huis woont. Het ligt beter, leuk uitzicht en de achterburen op iets grotere afstand. Alleen het trappenhuis stinkt als een beerput. Afgelopen week zouden we eigenlijk naar Renesse gegaan zijn en … het was bovendien prachtig weer! Dus dat was wel pech, maar je snapt, we hebben het er graag voor over!

We hebben nog steeds geen kabinet! Wat een goochelaars! De vredesmars vanuit Denemarken is bijna bij Parijs; morgen zou ze er zijn. Wat een eind om te lopen… maar in Amerika hoort niemand er iets van. Geen enkel berichtje! Peter + Petra zijn in Renesse en bellen steeds op … Om te zeggen dat we echt moeten komen. Dan gaan zij in de tent. Die lieverds voelen zich weer een beetje schuldig omdat ze wéér mooi weer treffen. Maar het kan nog 2 weken gaan gieten. Niels moet nu nog alles ingeleverd hebben en 20 Aug. krijgt bij dan zijn papier!! Van Geer ook goede berichten. Die heeft al 1000 en één plannetjes voor reisjes. Een mooi nummer is dat. Het is nu 11 uur ’s avonds. Vandaag bij Geer gewerkt en vanavond hier in de tuin vóór en achter. Dus we hebben ons best wel gedaan he. Morgen, verwachting, 27°. Bij jullie 37°! Dag, tot over een paar dagen —Liefs Mammie

[in minuscuul klein handschrift:]
Lieve Wout, zoals gewoonlijk heeft Mammie alles al in een paar woorden gezegd en blijft er voor mij niet veel anders over dan me daar van harte bij aan te sluiten en zo mogelijk nog een paar kruimeltjes die nog overgebleven zijn zodanig te bewerken dat ook die nog een smakelijke maaltijd vormen voor mijn beminde maar stellig door veel ontberingen danig vermagerde zoon ook al zal hij zijn skelet-achtig figuur zeker door een donkerbruine huid trachten te verbergen. Het deed mij veel plezier dat de cultuur van de bakermat onzer beschaving zozeer je belangstelling heeft en dat je de naakte waarheid op het spoor bent gekomen al riskeer je daarmee eenzame opsluiting in een kale cel. Geseling en uitzetting uit het land. Met schande overladen zou je dan weer terug moeten keren naar dit overigens ook wel mooie land dat echter bijna onbewoonbaar is geworden nu het foeballe weer is begonnen en Feyenoord de Kromme opnieuw in zijn gelederen heeft aangetrokken doch nog even droefmakend speelt als steeds de laatste jaren. Godver de godver ik denk dat ik te hoog begonnen ben met mijn briefgedeelte want zo kan het wel een nacht duren voor ik onderaan ben. Tot overmaat van ramp wordt nu Den Uyl weer geïnterviewd voor de radio. Max van den Berg lult ook mee. Vergeleken met Feyenoord vind ik wel dat deze formatie véél en véél spannender en geraffineerder is. Om de beurt kijken de spelers als oorwurmen en je ziet dan dat ze inwendig zweren wraak te zullen nemen. Zoals mammie al schreef maken wij ons verdienstelijk bij het klaar maken van het nieuwe huisje van Lidwien. Dat gaat best aardig en ik leer er weer veel van op knutselgebied en ook wel op ander gebied. Mammie is overigens helemaal vertederd door de hond van Lidwien. Zij verwend dat beest met knoken en ander lekkers; dat heeft enorm succes. Als wij nu bij Lidwien komen of zij bij ons dan begint dat ding te blaffen als een gek en springt met 4 poten omhoog tegen Mammie op. Verder is zij geloof ik van plan om weer een boek te maken van jouw Helleense avonturen. Zij heeft in ieder geval je brief en kaarten al driemaal gespeld, de atlas erbij gehaald en de reisroute overgetekend.

[in groter wordend handschrift]
Nu zinkt mij de moed om zo klein te blijven schrijven wel een beetje in de schoenen want ik moet naar bed (morgen weer biljarten, heg knippen, gaten in Lien d’r muur dicht maken enz.) Dus eindig ik met de beste wensen den een accolade. Houd’oe, Doeg,Va[der] ook groeten aan Marcel

Brindisi 13-7-1981, ’s ochtends 8.15

Lieve Luitjes

Na een vermoeiende nacht en dag, een nieuw persoonlijk dieptepunt bereikt, namelijk Brindisi, terwijl mijn vorige rekord Rome was, hetgeen een behoorlijk stuk noordelijker ligt. Het was gister zo vermoeiend omdat we om 11 uur per trein (ja ja) uit Milaan vertrokken en pas om 6 uur (dus 19 uur later) [aankwamen] en dat is wel vervelend lang. We hebben de trein genomen omdat we tot onze schrik bemerkten dat de afstand Delft – Milaan gelijk is aan Milaan – Brindisi, waarvandaan de boot gaat. En ook kost een treinkaartje maar f 55,- hetgeen niks is voor zo’n lange afstand, zeker om te liften, omdat het langs de kust moet en je dan allen korte stukjes kan, en onderweg zou Marcel dan ook de hele tijd Italiaans moeten praten enz enz dus hebben we lekker de trein gepakt. We zijn trouwens ontzettend snel gegaan met liften tot Milaan want we hebben in totaal slechts 3,5 uur “verloren” met vragen om een lift. Vooral de laatste lift van Frankfurt naar Trento (ter hoogte van Milaan) was prachtig. Een Italiaan in een hele grote vrachtauto. Een te gekke vent. We zijn al wezen toeristen in Milaan en Verona en gaan morgen Korfoe (eiland voor de Griekse kust) aandoen. Volgend bericht volgt, tot nu toe alles prima. Doeeeg, Wouter

Beste Achterblijvers (25-6-1970)
Beste, domme, achterblijvers, jullie zullen zich wel afvragen, waarom ik me verbrand heb. Nu dat is zeer eenvoudig. Ik heb mijzelf verbrand omdat ik werd misbruikt hier thuis. Ik moest alle werkkies hierro opknappen, ik moest altijd boodschappen doen en het ergste ik mag niet eenses van Latijn af en dat deed de deur dicht. Ik hoop maar dat dat nu gaat veranderen, ook al heb ik er niets aan want ik ben, denk ik, lekker dood.

Ja, en nu ik dood ben zal ik even mijn testament neer kwakken. Mijn geld gaat naar Sroefie [de poes] omdat zij nog onschuldig is aan jullie misdaden en omdat ze niet weet wat geld is en dus niet weet wat het waard is. (Ze kan er mee spelen.) Mijn bed gaat naar de vuilnisman omdat het bedorven is door de stank van mijn poten voeten. Mijn boeken gaan naar de Slechte voor een schappelijk prijsje en dat geld gaat naar Sroefie om dezelfde redenen aleens eerder genoemd. Mijn radio gaat naar radio Leo om gemaakt te worden en daarna mag Lien hem hebben. Mijn vissies gaan naar de Singel of iemand anders, dat moeten jullie zelf maar zien, en de rest kan me niet verdommen, geef het voor mijn part allemaal maar aan Sroefie. O ja, Lies mag mijn ketting voor f 3,- kopen. Zo, ik ga er nu een eind aan maken.
De goeie, onschuldige Wouter

wo 18-2-’81
Beste Wouter,
Hoe is het met de koorts? We hopen het allerbeste. Als het kan laat je dan weten als je weer op de been bent?

Op een zéér belangrijk briefje z.o.z deel ik je tevens mede dat bijgaand formuliertje dus wél in ons bezit was. Nu nog 2 stuks! 14 maart gaan we toch thuis vieren omdat we wat mensen geschrapt hebben. Dan was ’t zaaltje te groot maar… hier in huis zal ’t wel wat veel zijn. Enfin ook dat lossen we wel op denk ik .
Het sneeuwt weer! En pa Van Lieshout komt thuis met de auto. Dat zie ik fijn allemaal zo dicht bij ’t raam. Het beste en hart. Gegroet, Ma[mmie] + pap[pie]